Horozun sesi……


Çocukluk yıllarımızın neşeleriydi tavuklar ve horozlar. Yakalayıp sevmek için kovalardık onları. Horozlar hariç onlardan korkardık. Dik bir edayla tavukların yanında dolaşır, saldırgan tavırları yüzünden ürkerdik onlardan.

O yıllarda kırsal kesimde her evde bulunurlardı. Yumurtaları ve eti vazgeçilmez tatlardı. Tavuk yumurtladı mı bir gidak’lama kopardı. Hemen koşup yumurtayı alır annemizin eline koyardık. Oda tereyağının üzerine kırar yemeğe doyamazdık. O yıllar tereyağı ve yumurta arası yıllardı.

Horozları uzaktan seyrederdik. Sanki aşiret reisi edasıyla dolaşırdı tavukların arasında. Bir tehlike anında sert gıdak’lama yapar kanadını hafif açar ve etrafında sert dönüşler yapardı. Uzaktan gülerek izlerdik. Sabah ötüşleri de harikaydı. Boğazları yırtılırcasına öterlerdi. Bazen öyle uzun sürerdi ki tamam artık nefessiz kaldı işi bitti mevlasına kavuşur derdim. Ama nerede o yine devam ederdi.  Bazen sesine dayanamayıp ayakkabı fırlattığımda oldu bir kaç kez.

Rahmetli dedem yaz aylarında 10  15 civciv alırdı ve onları güzelce beslerdi. Tavuk olanları ayırırız, horozları keseriz derdi. Çünkü bu mıntıkada fazla horoza gerek yoktu. Aksine civcivlerin hepsi horoz çıkardı da şaşırırdık. Birkaç aya kadar kafalarının gideceği kesin olurdu. Sonradan öğrendik ki çiftliklerde tavukluk civcivler ayrılır horoz olanlar satışa çıkarmış. Onlar hangisinin tavuk hangisinin horoz olduğunu biliyorlarmış.:)))

Bir kaç ay sonra civcivler horoz tipine bürünmeye başlar ve gün boyu birbirleri ile kavga ederlerdi. Sabahtan akşama kadar ötüş provaları yaparlardı ki tam bir komedi idi. Beceriksizce öterlerdi gülerdik. Ayakkabı ve terlik fırlattığımda onlardı. Beter sinir bozarlardı. Zamansız zamansız kötü kötü öterlerdi. Sonları da sesleri kadar kötü olurdu.

Tabiatıyla yetişkin horoz tam bir erkeklik abidesi idi. Harem ağası aşiret reisi. Smokini ve duruşu Bret Pitt’te bile yoktu.

Yıllar geldi geçti tavuk ve horoz besleme geleneği değişen şartlar nedeniyle bitti. Artık sesini duyamıyorum. Bazen köylere çıkarım da bazen duyarım horoz sesini. Eskiye özlem hayran hayran dinlerim. Büyük şeylerin peşine düşmekten, küçük şeyleri çabuk kaybettik. Benim çağım duydu, benden sonrakiler duyamadı. Duyamayanda bunun tadını da bilemedi.

Selamlar saygılar….

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s