Sözün bittiği an…


Bu yazı Niyazi Bilir’den, Görele Ataköy sitesinden alınmıştır…

Iz Birakan Bir Hayat!

Gençligimin en güzel yillariydi her Türk genci gibi benimde Askerlik çagim gelmis Askere alinmistim, Iskenderun�daki acemilik egitiminden sonra Tayinim Karamürsel Egitim Merkezi, Basimevi müdürlügüne çikmasi sevindirmisti beni, orda da meslegimi yapacak beklide bilmedigim pek çok sey ögrenecektim, Karamürsel egitim merkezinin her tarafi yesillikler içindeydi, Allah�im ne güzel bir yer burasi diyordum kendi kendime, gerekli islemlerden sonra basimevinde göreve baslamistim, basim evinde askerlerle birlikte sivil isçilerde çalisiyorlardi, yalniz sivil isçilerden Erdal agabeyin ilginç kisiligi çok dikkatimi çekiyordu, her sabah iki pogaça ile gelir pek fazla konusmaz isini yapar ve evine giderdi, bazen eski kirik dökük radyosuna Hakan Tasiyan kaseti koyar sevdigi sarkilara kendiside eslik ederdi, sikintilarla dolu kirk yil geçirmis çektigi acilar sanki yüzüne yansimisti, konustugumuz zamanlarda kooperatiften bir eve yazildigini teslim süresinin üzerinden üç yil geçmesine ragmen hala bitirmediklerinden yakinirdi, yüregi sevgi doluydu kimseyi kiracak bir cümle laf etmez konusurken kelimelerini seçerek, yerinde ve zamaninda kullanirdi, bazen konustugu cümlelerin arasina serpistirdigi espriler bizi hem güldürür hem düsündürürdü,

Zaman akip geçiyor nasil biter dedigim bes yüz elli gün eriyip tükeniyordu, Basim Evinde sivil isçilerle iyice kaynasmis sanki bir aile olmustuk, Erdal agabey bir gün heyecanla gelmisti, yüzünde güller açiyordu sanki, yanina yaklastigimda yillardir hayalini kurdugu evi birkaç gün içinde teslim alacagini söylüyordu, çok heyecanliydi, çektigi sikintilar biraz olsun hafifleyecekti artik, en çokta esi adina sevindigini, esinin de iyi bir hayat geçirmeye hakki oldugunu söylüyordu, düsünceli, durgun hali artik yerini sevince ve neseli günlere birakmisti, bazen meslegi mobilyacilik olan bir arkadastan mutfak dolabi için fikirler aliyor, bazen elinde mobilya kataloglariyla geliyordu,

1999 yilinin ortalariydi Erdal agabey artik yillardir hayalini kurdugu ve her ay maasinin üçte ikisini yatirdigi evine tasinmisti, esinin ve yedi yasindaki oglunun çok mutlu oldugunu, onlari mutlu görmesinin kendini çok sevindirdigini söylüyordu,

Teskere zamanim gelmis terhis olmustum, hayatin zorlu kollarina birakmistim kendimi, çalismanin en zor ve mesakkatlisinden findik toplamakla baslamak istedim sivil hayata, (ah gerçekten ne kadar zordur bizim oralarda findik toplamak, Karadeniz�in dik yamaçlarini bilmeyen, araba yolu olmayan bahçelerden sirtta findik tasimanin zorlugunu yasamayan bilemez) Görele�den dokuz kilometre yüksekte olan köyümdeydim,

Tarih 17 Agustos 1999 Sali�yi gösteriyordu sabah annem erkenden kalkmis radyoyu açmisti spiker gölcük ve çevresinde olan 7.4 Büyüklügündeki depremden bahsediyordu, benim aklima ilk gelen halen askerligi henüz bitmemis olan arkadaslarimdi, bir an önce onlara ulasmak seslerini duymak istiyordum fakat telefonlarla bir türlü ulasilamiyor içimde firtinalar kopuyordu, aradan bir hafta geçmisti Görele�ye postanenin yanindaki telefon kulübelerine yönelmistim, evet nihayet telefon çaliyor karsima çikacak arkadasi sabirsizlikla bekliyordum, Telefona Tolga çikmisti, Tolga çok sevdigim bir arkadasimdi, Kendisinin iyi oldugunu söyledikten sonra hüzünlü bir sesle Erdal Agabeyi kaybettik diyordu, Erdal Agabey ve esi yillarca hayalini kurduklari evin altinda kalmislar, Babaannesinde olan küçük yavrulari ise kurtulmustu ama ne çare küçücük çocuk hayatinin en güzel yillarini öyle mükemmel bir babadan ve anneden yoksun geçirecekti, aglamamak için kendimi zor tutuyor, deniz kiyisina dogru ilerliyordum Erdal agabeyin gülen yüzü ise gözümün önünden gitmiyordu, Aradan yillar geçti fakat Erdal Agabey hala gözümün önünden gitmiyor.

Sevgi Yüreginizden Eksik olmasin,
Hosçakalin.

Sözün bittiği an…” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s