Dumanlı dağ….


Yine bir askerlik anısıyla devam ediyoruz. Hüzünlü bir hikaye ile …

İzmir Yenifoçadayız. 1998 yılının ocak ayı. Artık acemi birliği bitmek üzere. Üzerimizdeki acemilik baskısıda artık son buldu gibi. Son ve uzun bir intikal için hazırlık yapıyoruz. Koca alay Menemen ilçesi yakınlarındaki Dumanlı dağa yürüyeceğiz. Bize söylenen yaklaşık gidiş geliş 100km civarında olduğu.

Sabah kırağısı ve dondurucu soğuğu altında hareket emri veriliyor. Tabi hepimiz yürümek için heyecanlıyız keza iliklerimize kadar soğuk işlemiş durumda. Ve intikal başlıyor. Dere tepe devam ediyoruz. Bu arada bir sağanak yağmur başlıyor ki işler berbat oldu kesin. Sucuk su devam ediyoruz. Mubarek yağdıkça yağıyor. Binlerce asker bir ip gibi çaresiz gidiyoruz. Önümüzden kaç kişi geçti bilinmez çamur dizde… Perişanlık hat safhada.

İtaatsizlik olamaz yoksa boku yersiniz. İnadına gideceksiniz. Öğleden sonra kopmalar başlıyor . Yağmur şiddetini azalttı ama yinede devam ediyor. Yorgunluk anlatılacak gibi değil. Perişanlık cabası….

Akşam saatleri ile dumanlı dağın eteklerinden tırmanmaya başlıyoruz. Çam ormanları sisli ve soğuk. Ve ürkütücü….

İntikal aralıksız devam ediyor.

Ön kısmımda bir kalabalık oluştu. Rütbeliler sert emirlerle askeri devam etmeye zorluyor. Olay yerine  yaklaşmaya başladıkça herşey netleşiyor. Bir asker uzanmış yatıyor. Yanında iki rütbeli bir tane doktor birşeyler yapmaya çalışıyorlar. Rütbelilerden biri durum bildiriyor telsizle.

– Komutanım asker yığıldı kaldı. Hareketsiz. Müdahale ediyoruz. Helikopter gerekli.

Askerde hiç hareket yok. Sırt üstü yatmış. Bir an gördüm yüzü ne yağmur damlaları düşüyor. Hiç tepki yok. Bizi intikale devama zorluyorlar. Son kez bakmak için dönüyorum…

Haber hemen ulaşıyor. Ailesine de ulaşmıştır. Dumanlı dağın yamaçlarında can veren bir garip var. Bir çınar yıkılıyor bir ailenin ocağına ateş düşüyor.

VURULMUŞ ALNINDAN UZANMIŞ YATIYOR…

BİR HİLAL UĞRUNA YA’RAB, NE GÜNEŞLER BATIYOR.

Ne güzel anlatıyor bu dizeler o anı. Gitti ataları gibi cennet mekana… Bir ocak yıkıldı viran oldu. Bir anne bitti yok oldu…

Bir mehmetcik şehit oldu….

Allah rahmet eylesin….

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s