Bıktım yahu…


Ormanın içinde yüzlerce asker oturmuş bekliyoruz. Kimimiz yemek yiyor bazımız istirahat ediyor. Şakalaşıyoruz. Görev bitti diyorlar ine dönüyormuşuz. Bir ögleden sonra belli. İkindi güneşi güneşi ağaçların arasından bize gülümsüyor. Elimde dürbüne benzer bir kamera arkadasları fotoğraflıyorum. Bu arada yamacın üzerindeki askerlerden bazılarında hareketlenme var. İntikal ediyorlar. Az bir zaman sonra sadece bızim tim kalıyor. Kalk ve intikal et emri bızede ulaşıyor. Birşeyleri anlıyoruzda yinede tim komutanına soruyoruz intikal başlarken. Bu k.ırak görevi. Burada olağan üstü şartlar sözkonusu. Operasyona devammış diyor keyifsiz bir yüz ifadesi ile. Yavaşca akıyoruz karşımızdaki yamaca doğru. Dönüş beklerken devam etmek insanın tam çıldırdığı an
Yürüyorumda bakıyorum karşı yamacın ormanlarına. Akşam güneşi aydınlatıyor ormanları. Sarı ve yeşil ne güzel. Ve korkunç bir sessizlik. Fırtınadan önceki sessizlik. Yürüyorum çaresiz ve bir ara dönüyorum arkamdaki arkadaşa ve diyorumki.
-Artık sabah olmaz mesut. Belkide biz ulaşamayız.
Gözlerimin içine bakıyor ve gülüyor.

Hay şeytan hırsla doğruluyorum yataktan. Meğer rüya ımiş. Bu gün 23.11.2011 ya. Hala 12 yıldır bitmeyen bir yoldayım. Saat sabahın 4 ü. Herkes uyuyor. Bir sigara içiyorum. Hava soğuk üşüyorum.
Bıktım ya canımdan bıktım. Hala o günleri yaşıyorum.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s